dinsdag 23 juli 2019
Versie 3.00.0
  Uw dagelijkse dosis Domstadnieuws!


Aanmelden Mijn AOU

Van Muziekcentrum tot winkelgebouw en Muziekpaleis
Webcam Overzicht

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Opiniepagina
Variapagina


AllesOverLeón (7): De beschermer van tradities en folklore
Gepubliceerd: 2008-08-02
door: Stadsredactie TvdB





Verslaggever Ton van den Berg doet in León (Nicaragua) verslag van het bezoek van een grote delegatie Utrechters. Zij vieren daar deze week de 25-jarige vriendschapsband tussen León en Utrecht.

Maak kennis met Carlos Marcello Rodriquez Alvarez. Hij was veertien jaar oud toen hij een radioprogramma begon op een lokale zender in León. Het ging over de tradities en folklore van de inwoners van Nicaragua. ‘Saai’, dacht de eigenaar van de radiozender en bood Carlos een plekje aan om vier uur ‘s nachts.

Maar in Nicaragua staan dan heel veel mensen op om in de koelte van de ochtend te kunnen werken. Zijn programma, dat vijftien minuten duurde, sloeg heel snel aan en al gauw mocht hij naar een tijdstip dat nog meer luisteraars opleverde.

We zijn nu vierenveertig jaar verder. Carlos is inmiddels een BN’er, een Bekende Nicaraguaan, want hoewel zijn radioprogramma nog steeds alleen via de lokale radio wordt uitgezonden, de presentator is een bekende verschijning en immens populair.

“Mijn programma ‘Nicaragua en zijn Folklore’ wordt nu iedere zondagochtend uitgezonden, een uur lang”, vertelt de vriendelijk ogende radiopresentator aan het bestuur van de stichting Vriendschapsband Utrecht - León. We zitten in een gebouw dat niet echt opvalt tussen de woningen in een straat in León. Er is een tafel met apparatuur waarachter een vrouw de knoppen bedient. De deur naar buiten staat open en het geluid van voorbijrazend verkeer komt naar binnen. Carlos en de technicus nemen er geen notie van. Een geluidsdichte studio hebben zij niet nodig.

Even daarvoor heeft Carlos het bestuur van de Vriendschapsband live geïnterviewd over het 25-jarig jubileum van de stedenband die Utrecht en León hebben. Met een bombastische doch uiterst vriendelijke stem stelde hij zijn vragen en beëindigde het gesprek met een luid “Viva Utrecht et Viva León ”.

De Vriendschapsband schakelde de fameuze radiopresentator in bij een project met inheemse vrouwen in de wijk Sutiava in León. Hij ging daar de straat op met een opname-apparaat en vroeg ze om hun soms eeuwenoude recepten. Het paste in een project waarin geprobeerd werd vrouwen in de wijk aan het werk te helpen met het maken van speciale maaltijden en het opzetten van restaurants.

“Alles wat met folklore te maken heeft, dat heeft mijn belangstelling”, vertelt Carlos. “Ik verzamel van alles. Ga het hele land door en spreek mensen en leg dat vast. Allemaal om tradities en folkloristische dingen die verloren dreigen te gaan vast te leggen. Waarom ik daar zoveel werk van maak? Als kind ging ik vaak naar mijn oma die in Masaya woonde, een stad in Nicaragua met veel traditie. Oma vertelde daar veel over en ik wilde die kennis verspreiden en kwam zo op het idee van de radio. Ik kocht de zendtijd en zo is het begonnen.”

Het feit dat Carlos toen als veertienjarige al een beetje een landelijke bekendheid was, heeft volgens hem wel geholpen dat hij een kans kreeg op de radio zijn programma te maken. “Ik had een internationale wedstrijd in het voordragen van gedichten gewonnen. Ik was er zelfs mee op televisie gekomen toen en dat was heel bijzonder.”

De beschermer en verzamelaar van Nicaraguaanse tradities kent een grote schare luisteraars op Radio Mi Favorita. Ook veel jonge luisteraars. “Op de universiteit is het verplicht gesteld dat een deel van de studie wordt besteed aan de tradities van Nicaragua. De docenten hebben mijn programma als lesstof opgegeven. Wat ik doe wordt in de universiteit behandeld als onderdeel van de geschiedenislessen.”

Zelf heeft Carlos ook op de universiteit in León gestudeerd. Hij deed rechten maar een advocaat of jurist is hij nooit geworden. Zijn onderzoek naar de tradities en folklore kosten hem teveel tijd. Hij verdient zijn geld met het geven van lezingen over zijn werk. En ook draagt hij nog steeds gedichten voor. Bij een optreden van hem in de hoofstad Managua komen overal uit het land mensen naar hem en zijn gouden stem luisteren.

“Het gaat mij goed”, zegt Carlos. “Het enige waarover ik mij zorgen maak is dat als ik een keer zou willen stoppen, wie neemt die taak van mij dan over. Wie is er dan die eeuwenoude tradities vastlegt?” De mensen van de Vriendschapsband kunnen daar geen antwoord op geven.

Eerdere verhalen uit León:
1. Laat de Utrechters maar komen
2. Het sociaal-culturele aspect van het hanengevecht
3. Utrechters gearriveerd
4. Verliefd op Leon-Zuidoost
5. Een Utrechts feestje
6. Kidball in de strijd tegen criminaliteit



© 2007-2012 AllesoverUtrecht