maandag 29 mei 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Kraanvogels
Column
Gepubliceerd: 2012-08-08
door: hanneke gunsing








Het lijkt of er een zwerm kraanvogels is neergestreken in het centrum van de stad. Blijkbaar zijn het geen trekvogels want ze zijn hier al lang en zullen nog blijven. Het lijkt of ze een langzame dans uitvoeren. En overal waar ze zijn verrijzen gebouwen. Als ze ooit verder trekken dan zijn die het bewijs dat ze hier waren. De kraanmachinisten zullen andere klussen gaan uitvoeren en de stad zal veranderd zijn.
Volgens plan.

Voordat er ergens bouwmaterialen verschijnen, is er in het hoofd van mensen een droom geweest. Die is concreet gemaakt op tekentafels, rond conferentietafels en de tafels van vermenigvuldiging zijn er bij gebruikt. Er is gedroomd, gedacht, gepraat.
En gewerkt!

Het is me nog altijd een raadsel hoe goed dat gaat: iemand begint in een zandhoop, zet een lijn uit en anderen weten welk materiaal waar moet worden geplaatst. En een hele tijd later staat er ineens een flatgebouw op de hoek van het Vredenburg. Op een dag zit je in de bus en het licht valt anders op die plek. Je kijkt op en ziet in het echt wat als afbeelding jaren op de schutting ervoor heeft gestaan. Wat is dat toch wonderlijk. Eigenlijk net zo als herinneringen.

Ik ken het oude lage witte station nog, met de kaartjesknipper op het perron na het draaihekje. Een kartonnen perronkaartje had je nodig om iemand naar de trein te brengen. Met mijn schoonmoeder ging ik later koffiedrinken bij Hotel Noord-Brabant na het winkelen. Dat zat toen nog buiten Hoog-Catharijne.

Die herinneringen kun je als een film afdraaien in je hoofd. Soms laten ze wel eens versneld de ontwikkeling van een bouwwerk zien. Ik zou willen dat ik dat nu met het centrumplan kon doen. Waar nu nog kraanvogels in het zand staan, zal later water stromen. Op de schutting langs de bouwwerken staan afbeeldingen van hoe het worden gaat:‘CU 2030’.
Maar zal ik er dan bij zijn? Zal ik het nog zien?

Misschien met mijn rollater nog één keer naar het nieuwe Vredenburg? Want dan zal ik écht oud zijn. En deze tijd van steeds andere fietsroutes en opgeheven bushaltes is dan voorbij . ‘Ik was er bij toen het centrum werd verbouwd. Het heeft jaren geduurd’, kan ik dan zeggen. De kraanvogels zullen zijn vertrokken.

Alleen in mijn hoofd zal ik hun balletdans nog kunnen zien. Hun statige slow motion bewegingen zal ik een beetje missen.


hanneke



Deze column is gepubliceerd in "Ons Utrecht" als ‘Onderoppie’



Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht