zaterdag 22 juli 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Ons Utrecht
Column
Gepubliceerd: 2012-08-22
door: hanneke gunsing








Vier jaar geleden startte mijn leven in hartje Utrecht. Ik woonde in dorpen en steden en het grootste deel van mijn leven aan de rivier de Vecht. Het liefst woon ik eigenlijk in een dorp. Als je wilt ken je al snel veel mensen en er wordt gegroet. Daar ben ik fan van, zoals bekend.

Om snel thuis te raken in een plaats lees ik huis-aan-huiskranten. Ik pik er uit op wat ik wil weten over de stad. Het verschil tussen de twee vind ik groot en al snel lees ik vooral Ons Utrecht. De naam klinkt genoeglijk en de toon vind ik aangenaam. Het maken van een huis-aan-huisblad is ondankbaar werk: Je hoort zelden reacties. Hij wordt vaak ongelezen weggegooid. Ik lees hem uit respect voor de redacteuren dan ook altijd. Ik ben op mijn plek hier, winkels en werk vlakbij, de bus voor de deur, vlakbij het station.
Wat wil een oudere OV-er nog meer?

Ik ontdek leuke winkels: ‘in de nijvere conste’ met de borduurmevrouw, die zonder haperen direct alle kleuren vindt. De ijzerwarenwinkel, waar de mannen altijd alles hebben en graag grappen. Met in december een modelspoorbaan door de twee etalages heen en zich vergapende kinderen. De lekkere koffie-en-bagelshop op de hoek. Of mijn favoriete restaurant waar alles Te Koop is, zelfs het eten. Mijn eigen elke-dag buurtsuper met het vriendelijke personeel. De buurtkapper.

Ik weet waar je lekker ijs haalt en ken in de Lauwerecht dat prachtige plantsoentje. De mooie parken, het Nijntje-pleintje. De buurten met kleine straatjes vol met bloembakken, stokrozen en fietsen. We groeten nu op straat: Opgedane kennissen, buren, collega’s. Want door mee te doen aan wat er allemaal is, leer je mensen kennen.

Het maakt mijn vader’s Utrecht tot Mijn Utrecht. Een beetje ‘mijn dorp’ ook. Nog meer ‘Ons’ Utrecht werd het door de hoofdredacteur van Ons Utrecht. Dankzij hem bestaat Maria Hendrik’s Kerst-in na haar overlijden nog. ‘Ons Utrecht wil een warm hart hebben voor de sociaal kwetsbaren’, vertelt hij, zelf in Utrecht geboren.

Hij heeft Maria’s vrijwilligers gevonden en medestanders, zoals de organisatie waar ik voor werk. In onze stad wonen gelukkig veel betrokken mensen met oog voor hun stadsgenoten, die het moeilijker hebben.Wat ons bindt is dat we samen wonen en leven in Ons Utrecht. Deze krant gaat erg veranderen hebt u kunnen lezen.
Jammer.

De stad blijft.
Ons Utrecht wat mij betreft. Wat U?


hanneke



Deze column is gepubliceerd in "Ons Utrecht" als ‘Onderoppie’




Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht