maandag 24 juli 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Onweer
Column
Gepubliceerd: 2012-07-25
door: hanneke gunsing








Winnie de Poeh zoekt altijd een reden voor een feestje. Met een pot honing er bij. Anders is het geen feest. En als hij geen reden kan vinden, dan verzint hij er een.
Op een dag bezoeken ze Iejoor in zijn Sombere Plaats. ‘Ach’, zucht hij, ‘Het is mijn verjaardag maar…’. Dat hoort bij Iejoor, die heeft altijd een reden om somber te zijn. Maar dat verhelpen Poeh en zijn vrienden meteen met een pot honing.
Feestje!

Poeh bedenkt op een dag iets briljants: je kunt elke dag van het jaar je onjaardag vieren! Ha! En die ene dag natuurlijk je verjaring. Daar moest ik aan denken in deze zomer van 2012. Want waar blijft het opgewekte zomergevoel? Het regende van de week zo hard, dat het bijna leuk werd: met de weinige mensen op straat wisselden we uit: ‘Nou, nou!’ ‘Het is maar water’ ‘Wat fijn dat gebouwen soms een portiek hebben!’
En zo.

Ik heb wel eens naar buienradar gekeken, terwijl het buiten stortte. Op de radar was niets te zien. Huh? Ik geloof niet in weer voorspellen, ik merk het wel. En zo is elke dag een regenjas-dag nu. Ik las in de krant dat organisatoren van evenementen hebben gevraagd om ‘creatieve weerberichten’. Zodat mensen al niet van tevoren denken dat het niets gaat worden qua weer.

Er is ook een protestdag tegen de regen in Amsterdam georganiseerd, waarbij Piet Paulusma en De Bilt ter verantwoording worden geroepen. Hoewel ik wel van regen houd, heb zelfs ik het punt bereikt waarop ik denk: Als nu aan het eind van de zomer ook maar iemand van Het Weer gaat uitleggen dat er relatief veel zonuren waren, dan ga ik hoogstpersoonlijk een Weer-mens begeleiden naar dat stuk ijsschots dat van Groenland is afgebroken.
Enkele reis!

De ‘Weerwolven’ kunnen er natuurlijk ook niets aan doen. We hebben gewoon geen weer, maar onweer. Gewoon maar accepteren dan? Nou, op een of andere manier moet ‘het’ in de zomer gaan gebeuren. Daar verheugen we ons op in de lente en in herfst en winter vinden we het spijtig dat ‘het’ weer voorbij is. De zomer is een soort van Beloofd Land. En als onze zomer die belofte niet inlost, dan mopperen we.

Ooit danste mijn zoontje zich in de stromende regen kleddernat. Wat een prachtig feest!

Dánsen, dus maar. Kan geen honing tegenop.
Hoewel Poeh het daar vast mee oneens is.


hanneke



Deze column is gepubliceerd in "Ons Utrecht" als ‘Onderoppie’



Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht