maandag 24 juli 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Communautair Joop
Column
Gepubliceerd: 2012-03-07
door: hanneke gunsing








De woorden kosmonaut - communautair lijken wel wat op elkaar. Hij had ook wel kosmonaut willen worden, misschien. Maar dat werd hij niet.

Hij werd, als dakloze 25-jarige, van de straat geplukt in Amsterdam. De oprichter van communiteit Emmaüs in Haarzuilen nam hem mee en zo werd hij het eerste lid van die gemeenschap, communautair zoals dat officieel heet. In de jaren vijftig stichtte Abbé Pierre in Frankrijk deze communale vorm van samenleven, waarin je woont, leeft en werkt met meerdere mensen.

Emmaüs Haarzuilen is inmiddels een bekend kringloopcentrum geworden. Ze trekken al jaren veel publiek en recyclen met het innemen van ‘overbodige’ spullen: kleding, meubels, boeken, hele inventarissen.

Het is maar de vraag of de klanten Joop daar zagen. Ik ontmoette hem bij het uitsorteren van de verzamelde kleding voor Maria’s Kerst-in afgelopen december.
Herbert, zijn medecommunautair, had als lid van onze kerstcommissie verteld over Joop.

‘Jullie gaan een icoon ontmoeten’! Bij de kledingpers, waar overtollige en beschadigde kleding in verdwijnt, trof ik een man van weinig woorden, het icoon. Ik stelde me voor, maar daar scheen hij niet zo’n behoefte aan te hebben. Eerder leek het hem maar veel te veel drukte, met al die vreemden ‘op het erf’.

Hij ging zijn stille gang. Zó stil dat hij na onze koffie-pauze was verdwenen. Dat had ik goed gezien, vertelt Herbert. Joop had zelfs wat kledingbakken voor de Emmaüswinkel in Utrecht ongezien veilig gesteld. Stel je voor dat we daar per ongeluk aan hadden gezeten. Het was hem veel te ongeregeld. Twee weken geleden is hij gestorven. Herbert was aan zijn zijde. Zoals ze ook zij aan zij hebben geleefd.

Voorgoed stil is hij nu. Na 45 jaar communautair te zijn geweest. Deel te zijn geweest van die liefdevolle gemeenschap, waar je kunt zijn en wordt gewaardeerd om wie je bent. Waarin je op jouw eigen manier bijdraagt. Op zijn stille manier zoveel bijgedragen aan onze samenleving. Door ons gezien, voor zo velen onopgemerkt.

In zijn gemeenschap is een gat gevallen. Ze missen hem enorm. Ook omdat hij met de dames wél honderduit praatte. Ik ben blij dat ik hem heb ontmoet. Al was het bijna geen ontmoeting. Op de dag van zijn crematie is zijn leven voluit gevierd. In mei is zijn 73e verjaardag. Een bescheiden man, een belangrijk leven.

Dág Joop.
Nu als het ware toch nog kosmonaut geworden.
Kosmonauten komen niet zo ver als hij.
Adieu!


hanneke



Deze column is gepubliceerd in "Ons Utrecht" als ‘Onderoppie’


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht