zaterdag 18 november 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




K(r)oning
Column
Gepubliceerd: 2013-04-24
door: hanneke gunsing








Met oranje tompouces voor de tv en alles rechtstreeks meebeleven: dat gaat ‘m worden op 30 april.
In 1980 deden we dat gezamenlijk: mijn schoonmoeder en wij. Toen B onze Juul opvolgde.
Het heeft lang geduurd voordat ik bij onze koningin aan ‘B’ dacht. Ik was nogal aan ‘Juul’ gehecht, ze was zo’n ‘Moeder des Vaderlands’.
Mijn eigen moeder en Prins Bernhard deelden 29 juni, dus elk jaar vierden we een nationaal verjaarsfeest!
Toen een vriendinnetje mij ooit voorlichtte over de oorsprong van kinderen, wist ik één ding zeker:
Dat deden de koningin en prins niet, die hadden daar personeel voor!

Toen we voor de tv zaten te wachten op het geboortebericht van de nieuwe prins of prinses in 1967
Was ik een zenuwachtig 16-jarige.
We hebben onze prins van blonde proppenschieter-naar-journalisten zien uitgroeien tot bierdrinkende sportliefhebber en uiteindelijk tot iemand die samen met zijn vrouw ‘Lex en Max’ wordt genoemd.
Ik zit nu weer voor de tv en volg al het nieuws rondom de abdicatie, zoals de troonsafstand/-wisseling duur heet.

Boeken, pepermuntbusjes, munten, theelepeltjes,
k(r)oningsliederen: het ziet je oranje voor de ogen.
kWeenie hoe het met u is, maar ik heb mijn slag geslagen. Bij alle voordelige winkels vond ik wel weer iets leuks. Het was moeilijk kiezen.
Mijn oranje outfit hangt helemaal klaar: jurk, ketting, armbanden (rood, wit, blauw, oranje), sjaal en hoed deze keer. Oranje schoenen had ik al en ook een tas met rood, wit en blauw erin.
Blauwe legging eronder en klaar is Kees, eh Han.
En mocht ik willen klappen… er is een oplossing voor artrose-handen: een schudbaar oranje klaphandje.

Na het spektakel op tv zal ik de straat op gaan.
Mijn vriend blijft op gepaste afstand, zei hij.
Nee, wees niet bang: dit keer ben ik niet in Utrecht.
Zwolle zal mijn oranje gevaar aan moeten kunnen.
Nou, xal de enige niet zijn.

Toen ik 5 jaar geleden in Utrecht kwam wonen, wilde ik Koninginnenag eens meemaken.
Ik huurde mijn zoon in om voor me uit te lopen.
Hij is nogal groot en breed.
Ik zag door de mensen de straat niet meer.
En ik probeerde het nog wel vol te houden, maar mijn onderdanen bleken geen supporters.
Het was eens maar nooit weer, jammer genoeg.

Ik heb mooi weer en oranje-tompouces besteld.
Plus een mooie blijde dag voor ons, 17 miljoen Nederlanders. En wat waterlanders misschien, snif.
Lang leve de k(r)oning!


hanneke



Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht