maandag 24 juli 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Majoor
Column
Gepubliceerd: 2013-10-30
door: hanneke gunsing








Alida heette ze, met de nadruk op de A. Zelf gaf ik onterecht de i juist kracht.
Toen ik haar ontmoette op een congres over slechtziendheid, stelde ze zich zó voor met die A.
Ik vroeg of ik haar een hand mocht geven en ze pakte de mijne hartelijk vast.
Het is een mooie herinnering aan ‘De Majoor’.
Want zo kent Nederland haar, terwijl ze toch echt opklom tot de rang van luitenant-kolonel.

Omdat ze altijd zo verbonden was en werd met Amsterdam, had ook ik er geen idee van dat ze Utrechtse was van geboorte.
Recentelijk vond ik een boekje over haar voor € 1, waarin ze werd geïnterviewd.
Dat leek me interessant.
Het ging vooral over het ‘vinden van haar Heiland’. Mijn moeder was daar ook altijd vol van en voelde zich dan ook thuis bij het Leger. Als ze kwijt was als tweejarige, vroeg mijn opa: ‘Is het Leger soms langs geweest?’ En dan liep ze inderdaad achter de Heilsmuziek aan.
Bovendien had mijn moeder wel graag bij het Leger des Heils gewild vanwege het hoedje.
Inmiddels is dat korfhoedje allang vervangen door een modernere versie.
En mijn moeder en ‘De Majoor’ zingen al aardig lang met de Heiland mee in de hemel.

Dat met die Heiland was me wat teveel, maar wel ontdekte ik iets anders.
Alida heeft 94 jaar lang geleefd, een ‘gezegend leven’ zou zij zelf waarschijnlijk zeggen. Dat leven begon in Utrecht in de Nachtegaalstraat. Bij nummer 44 bedacht ik dat we ruilden als het ware: ik in Amsterdam geboren en nu bij ‘De Majoor’ om de hoek wonend.

Mijn moeder vond ‘De Majoor’ geweldig en dus ik ook.
Ik weet nog goed dat zij de Strijdkreet ging verkopen in de rosse buurt van Amsterdam, samen met een vermomde kroonprinses Beatrix.
Zo goed was die verkleedpartij niet gelukt, want de dames werden betrapt. Ik vond het een sympathieke actie en dat gold voor vele landgenoten.

Alida met haar visuele beperking zag het zo slecht nog niet. Ze heeft door haar toegankelijkheid en warme, grote hart veel betekend. En vooral ook kwetsbare mensen meer in het licht gezet. Daar is ze voor gehuldigd, geprezen, geroemd en in rang gestegen.
Uiteindelijk is zij ‘tot Heerlijkheid bevorderd’, zoals in Leger-kringen bovenaan de rouwkaart staat.
Een Heer-lijk mensen-Mensch uit Utrecht!
Het is (2 november) Allerzielen, ze krijgt een eigen kaarsje. Mijn moeder’s lichtje zal ernaast stralen.

hanneke


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht