maandag 29 mei 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Buur(t)
Column
Gepubliceerd: 2014-02-05
door: hanneke gunsing








We woonden op de hoek van een rijtje van vier huizen en deelden ons tussengangetje met de twee buren aan de andere kant. We vormden een buurtje binnen de lange ‘buurt langs de dijk’, zoals we zeiden aan de Vecht in Breukelen.

Mensen noem ik Buurvrouw en Buurman als ze mijn buren zijn. Dat deed onze tussengang-delende buurman ook. Ik was ‘Buuf’ en mijn man was ‘Buurt’.
Vooral om dat ‘Buurt’ moest ik altijd lachen.
Het hoorde heel erg bij hem.
Lawaai ook: altijd als je lekker buiten wilde zitten, kreeg hij klusdrang. Op alle vrije lente- en zomerdagen: de buurman kluste. Met veel lawaai en enthousiasme.
Hij was wel aanspreekbaar en hield dan op, maar je moest het wel altijd zelf en steeds opnieuw tegen hem zeggen. De buurman vertrok als eerste naar een andere buurt, het andere dorp verderop.

Toen ik in die hete zomer, nu zes jaar geleden, aan het klussen sloeg op mijn huidige adres, werden wij verrast door mijn overbuurvrouw. Ze kwam wat frisdrank brengen aan haar nieuwe Buuf en helpers.
Wat voel je je dan welkom!
Uit dat gebaar is een prima ‘nabuurschap’ ontstaan.
We passen op elkaar, onze planten, de post en ons wel en wee.

We wonen in een appartementencomplex voor 55+.
En nee: ik heb geen seniorencomplex, ik woon er in.
Vanaf het begin heb ik mijn medebewoners en mensen in de buurt met ‘Buurman’ of ‘Buurvrouw’ aangesproken, als ik hen vaker zag.
Dat leek me handig, want dan ben ik duidelijk ook hun buurvrouw. Niet iedereen vindt het leuk, maar dat merk je snel genoeg.
Mijn stille buurvrouw naast mij hoorde of zag ik zelden.
Ze was nog kleiner dan mijn overbuuf en je moest dus naar beneden kijken.
Áls ze tenminste open deed.
‘t Was knap lastig als mijn pakje bij haar werd bezorgd.
Het vergde geduld en soms een paar dagen om haar aan de deur te krijgen.
Ze is onlangs naar de hemel verhuisd en haar spullen naar de kringloop.
Treurig toch.

Via burengerucht vernam ik dat ik een buurman kreeg.
Ik stopte een welkomstkaartje in zijn brievenbus.
De overbuuf ook.
Inmiddels hebben hij en ik nader kennisgemaakt.
Hij kwam koffiedrinken.
En mijn uitgeleende stofzuiger bij hem op visite.
‘Een goede buur is beter dan een verre vriend’.
En een goede buurt is best wel beter.
Van een buurt genieten tot buurtgenoten:
Laten we Buurzaam leven!

hanneke



Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht