zaterdag 22 juli 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Koekklapper
Column
Gepubliceerd: 2014-06-11
door: hanneke gunsing








Bij het begin van de supermarkt stond een mandje met ‘gratis meenemen’ erop.
Er lag iets in wat ik niet meteen kon thuisbrengen.
Het was een klapper, misschien kent u ze wel.
Er zit een handvat aan en je beweegt het heen en weer: jij hoeft zelf niet te klappen, dat doet dat ding.
Ik heb ze voor het eerst gezien en gehoord toen de Giro (d’Italia)door mijn straat heen raasde.
Het verbaasde mij zeer en ik ben blij met die handige uitvinding, omdat mijn handen het niet zo prettig meer vinden als ik klap, laat staan uitbundig.

Deze klapper verbaasde mij zeer, want er stond ‘Koekklapper’ op.
Verkade heeft ‘m verzonnen in de vorm van een San Francisco-koekje.
Je klapt dus nu met twee koekjes. Moet je eens in het echt proberen….
Naast koekhappen hebben we nu dus de koekklapper.

Het is zo’n ding datvoorafgaat aan een voetbalkampioenschap en we hoop hebben op een overwinning.
Ik houd helemaal niet van voetbal, maar al die Oranje-dingen…..
Ik kan het niet laten.
Ik was zelfs aan het sparen voor een juichpak van Roy Donders, ik beken het.
Gelukkig was het pak al meteen uitverkocht, zodat mijn huidige partner opgelucht kan ademhalen.
Hij kon niet geloven dat ik zó ver zou gaan.

Maar dat komt door een traditie uitmijn vorige leven.
Wij hadden maar een klein huis en in de zomer nodigden wij dan familie uit op ons vakantie-adres, zodat er gelogeerd kon worden.
Dat viel nog al eens samen met zo’n voetbalkampioenschap.
En nu wil het geval dat ik al jaren die gekke Oranje-dingen verzamel.
Dus de Amerikaanse Vrijheidsbeeld-krans voor op je hoofd, de Engelse bolhoed, de Afrikaanse vuvuzela-toeter: alles ging mee op vakantie.
En dan maakten wij op het ‘bordes’/de achterstoep van het vakantiehuisje een statie-portret, oftewel een familiefoto.
We schminkten ons, zetten pruiken of andere dingen op en kleden ons gepast in rood-wit-blauw-oranje.

Een paar foto’s hangen bij mij thuis.
Het plezier straalt er vanaf.
We bestaan niet meer in die samenstelling: onze wegen zijn gescheiden, onze lieve nicht is overleden.
Ik denk nog vaak terug aan die Oranje-gekte.
En die traditie zet ik toch maar voort.
Maar iets bescheidener, want ja degene die naast je loopt, moet er wel tegen kunnen natuurlijk.
Gelukkig kan ik op Koningsdag helemaal losgaan.
En als die mannen een beetje willen winnen, dan juich ik op mijn bank.
Zonder pak.
Donders!

hanneke


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht