zondag 19 november 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Buurtsint
Column
Gepubliceerd: 2015-11-26
door: Dik Binnendijk








“Zou jij Sinterklaas willen spelen? Onze ouwe is ermee opgehouden en de kinderen in Wijk C kennen jou toch niet.” Mijn buurvrouw Corrie was toen actief in het buurthuis in de Waterstraat. In het pand zit nu al jaren het Volksbuurtmuseum.

Voor de Sint binnenkwam was er in het achterlokaal eerst een kindervoorstelling. Ik hoorde de kids altijd hard lachen als ik de trap op ging naar het knutsellokaal. Daar moesten we ons verkleden: ik als Sint en wijkagent Dick als Zwarte Piet. De spelers werkten in hun voorstelling naar onze komst toe. We kwamen een keer te vroeg binnen; de spelers gooiden toen Sint en Piet nat. Schrik en gelach! Het jaar daarop heb ik voor de zekerheid laarzen aangedaan, maar dat had ook nog een andere oorzaak.

Sint kent natuurlijk alle kindertjes. En ik kende er geen een. Ik had een oud fotoboek van Corrie bij me: het Boek van Sinterklaas. Met paperclips waren twee blaadjes vastgemaakt met de namen van de kinderen. Per kind stonden ook enkele aandachtspunten. Na eerst een inleidend praatje van wat ons dit maal was overkomen, kwam het grote moment: de kinderen moesten om de beurt bij Sinterklaas komen. Maar wie is nu Daan, Lieke of Mohamed? En wie heeft er dit jaar een broertje bij gekregen?

Het duurde even voordat ik de goede truc daarvoor had. Mijn hoofd nog gericht op het grote Sinterklaasboek keek ik - als ik een naam noemde - door mijn oogharen de zaal in met twintig kinderen en aanhang. Zo zag ik waar een kind of omgeving opgewonden reageerde en dan keek ik in de goede richting. Een kort praatje, geen kind op schoot, een enkele keer een liedje voor Sint zingen en dan gaf Piet een cadeautje. Kinderen zijn slim. Zo werd ik een paar dagen na de ‘natte sinterklaas’ ontmaskerd. Een kind herkende me op straat aan mijn schoenen. Het is dus verstandig om als Sint andere schoenen aan te doen.

Het aantal kinderen nam in de loop der jaren af. De Wijk C kinderen werden samengevoegd met die van de Breedstraatbuurt. Uiteindelijk ben ik in totaal negen keer de buurtsint geweest. De tiende keer is er nooit van gekomen. De juffen waren de Sinterklaasmiddag vergeten te plannen. “Stom van ons. Maar zou je dit jaar dan de Kerstman willen zijn?” “Ammenooitniet! Ik heb niks met dat commerciële Amerikaanse wanproduct: Yo Ho, Yo Ho, Yo Hooooooo! Neeeee!!!!” En zo verdween de buurtsint uit Wijk C.

Dik Binnendijk


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht