dinsdag 25 april 2017
Versie 3.00.1
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Marktzicht
Column
Gepubliceerd: 2016-04-15
door: Dik Binnendijk








Tijdens een zondagmiddagwandeling twee weken geleden kwam ik langs Café Marktzicht in de Breedstraat. Het was zonnig. Alle stoelen buiten waren bezet. Mijn camera had ik toen niet bij me. Ik moest ineens aan mijn neef Piet denken. Ik heb al heel lang geen contact meer met hem gehad. Piet was de middelste of jongste zoon van mijn moeders oudste zuster. Piet was vijf of zes jaar ouder dan ik. Hij studeerde theologie in Utrecht, was lid van het Utrechts Studenten Corps (USC) en had een kamer in Evert Foeckstraat in Tuinwijk. Raar dat ik die straat na vijftig jaar nog steeds weet. Ik was zestien of zeventien jaar toen Piet me meenam om een avondje te gaan stappen in de grote stad Utrecht. Ik zou ook bij hem slapen. Dat stappen was ik niet gewend in ons dorp. De feestjes op de HBS in Woerden duurden tot uiterlijk elf uur. Om half elf begon de directeur al met het licht te knipperen: tijd om te stoppen.

Een paar dingen kan ik me nog herinneren van die stapavond met Piet. Zo zijn we naar het Gele Kasteel geweest op het Janskerkhof: Sociëteit PHRM van de corpsballen. De Woolloomooloo-discotheek bestond nog niet. Hoe het er binnen uitzag? Geen idee. En wat heb ik gedronken? Het zal wel pils zijn geweest, maar in mijn eigen studententijd heb ik pas echt pils, wijn en later ook whisky leren drinken. Wat me nog wel bijstaat is dat Piet het ene na het andere glas achterover sloeg. Dat hij na z’n studie dominee zou worden bij een vrij ‘zware’ protestantse kerk en daarna legerpredikant, zou ik toen nooit geloofd hebben.

Het was al licht toen we rond half zes de sociëteit verlieten en richting Piets huis wandelden. Of ik op de plee of onderweg nog gekotst heb: ik zou het niet meer weten. In ieder geval belanden we in Café Marktzicht. Dit café was toen vroeg open en een ontmoetingsplaats voor vrachtwagenchauffeurs en marktkooplieden. Marktzicht was Piets vaste afkickplek op weg naar huis. Ik herinner me dat we met een paar chauffeurs hebben gepraat over hun vrachtwagens en werk. Ruim een uur later waren we pas in Tuinwijk.

Tijdens mijn studie ben ik nooit lid geworden van een studentenvereniging. Daarom noem ik die stapnacht met neef Piet maar mijn voortijdige ontgroening. Een echte nachtbraker ben ik trouwens nooit geworden: ik ben een ochtendmens. Bel me desnoods vóór zeven uur ’s morgens, maar liever nooit na elf uur ’s avonds.

Dik Binnendijk


Marktzicht 4, 12/4/16

Café Marktzicht (foto: Dik Binnendijk)


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht