zaterdag 22 juli 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Superstar
Column
Gepubliceerd: 2016-01-08
door: hanneke gunsing








Toen mijn nichtje werd geboren, was ik een puber.
We trekken sinds een paar jaar meer met elkaar op.
Gingen samen naar Leonard Cohen in Ahoy en bleken nog veel meer overeenkomsten te hebben behalve onze krullen en achternaam.
Ze belde met: ‘Jesus Christ Superstar’ komt in Den Haag!

Mijn moeder was erg ‘van de Heiland’, hij leidde haar.
Ze leed veel en dan troostte Hij.
Wij geloofden samen.
Zo gaat dat als klein meisje met zo’n moeder en haar Heer.
Omdat zij op vroege leeftijd naar haar Heiland vertrok, viel ik van mijn geloof af.
Ik besloot - als puber- dat Hij wel beter voor zijn dierbare volgelinge had mogen zorgen.

Toch duurde het nog lang voor ik van dat geloven af was, het was een hele strijd.
Ik hield zo van die Bijbel-verhalen en vooral het leven en Lijden van de Heer leeft in mijn hart.
Dat kwam niet zo van pas als linkse student, dus ik zweeg erover.
En toen kwam de musical ‘Jesus Christ Superstar’ met Ted Neely in de hoofdrol.
Hij paste helemaal in mijn Jezus-beeld en ik kende alle teksten uit mijn hoofd.
Het was een soort van Thuis.

En nu bleek tot mijn Super-verrassing mijn nicht ook zo’n fan te zijn.
We gingen!
Het spektakel werd aangekondigd ‘Met de echte Jezus’.
Ik hoopte op een wonder, want dat kan Hij en ik was wat ziekig.
Met een snerpende gitaar ging het stuk van start en daar verscheen Hij:
in het wit, badend in het licht….

Hij was kleiner dan ik had verwacht en zijn stem verraadde zijn leeftijd: 72.
In hem geloven kostte wat moeite.
Het geheel was gewéldig, de teksten konden we -zwijgend- nog steeds meezingen.
En dat we na al die jaren nu toch ‘de echte Jezus’ in levende lijve zagen!
Na de pauze verging het de Heer heel wat beter, er leek achter de schermen een wonder geschied.
Liggend op de grond zong-gooide Ted zijn tekst er uit…. Het was ongelofelijk!
Snotterend van ontroering en verkoudheid gingen we huiswaarts.

Dat kleine gelovige meisje in mij hoopt nog steeds op een wonder:
dat Jezus of een andere Superstar -ook goed- de wereld redt.
Want het lijkt of de wereld brandt…
Waar is die Reddende Hand
als je hem nodig hebt?
Maar Jezus is 72, een beetje klein, zijn stem wat zwak en voornamelijk Superstar in een musical.

Dat kleine meisje en dit volwassen mens
hebben deze nieuwjaarswens:

VREDE, vijf letters maar…
Recht uit het hart gemeend
En wetend, ’t is voor velen zwaar
Dat de vrede wordt beweend
Eén wens, vijf letters maar….
in 2016
willen wij VREDE zien!

hanneke



Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht