maandag 21 augustus 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




De laatste veren van V&D
Column
Gepubliceerd: 2016-03-18
door: Dik Binnendijk








Zo nu en dan staat er weer een flard over V&D in de media. “V&D gaat nog even open voor faillissementverkoop.” “Modeketen Primark geïnteresseerd in V&D-pand Utrecht” of “V&D Utrecht kan worden omgetoverd in een wijnattractiepark met meer dan 2000 verschillende wijnen.”

De verlichting is gelukkig nog steeds aan als ik langs Vroom & Dreesmann loop. Ik kwam er regelmatig binnen, zeker omdat je vanaf de begane grond via de V&D-roltrap naar de Hoog Catharijne koopgoot kon. Het wachten op de lift vlak bij V&D duurde me te lang. Vaak liep ik op de terugweg van Albert Heijn door naar de tweede verdieping om bij de herenmode naar de wc te gaan. De toiletjuffrouwen kenden me; in ieder geval degene met wie ik altijd een praatje maakte. In januari was de plaspauze ineens niet meer nodig. Of dat nu te maken had met dat de prijs van ‘30 cent vooraf’ verhoogd was naar ‘50 cent vooraf’ weet ik niet. Het viel wel samen. Maar het was tijdelijk.

Ongeveer de helft van mijn kleding heb ik gekocht bij V&D. Ik heb niet zoveel met de allernieuwste mode of merkkleding. Maar in december heb ik er nog wel een merkwinterjas aangeschaft: een echte Jack Wolfskin. En vrijdag 12 februari kocht ik in de uitverkoop nog drie broeken van het huismerk Liv. Maandag wilde ik terugkomen voor nog een paar sweaters, maar via de radio hoorde ik dat V&D niet meer openging.

Van één aankoop heb ik spijt. In juni 2015 heb ik bij V&D twee hoofdkussens gekocht: op één na de duurste. Het tijk was 100% katoen en de vulling bestond uit 15% ganzendons en 85% ganzenveertjes. Dat moest wel goed zijn. “Zeker,” zei de verkoper. Maar na een dag piepten de eerste ganzenveertjes al door het tijk. “Nieuwigheid,” dacht ik. Maar dat bleef zo doorgaan. “Het zal toch wel eens overgaan?” en later “Kan ik die kussens na twee maanden nog wel ruilen?” Per week vlogen zo’n 20 tot 30 veertjes door de slaapkamer: eerst vooral grotere maar de laatste twee maanden ook steeds meer kleine ganzendonsjes. Ik werd er gek van. Op 19 februari heb ik nieuwe kussens gekocht met een kunststof holle-vezel-vulling. De veren hoofdkussens (nog geen acht maanden oud) zijn diezelfde dag de ondergrondse afvalcontainer ingegaan. Nog steeds kom ik elke dag in huis veertjes of donsjes tegen: onder mijn bed, op mijn kleding of beddengoed. Ik zal blij zijn als ik eindelijk van deze laatste V&D-veren verlost ben. Maar ik zal mijn plaspauze tussen AH en de markt blijven missen.

Dik Binnendijk



V&D kussens, bon en veren
V&D kussens, bon en veren



Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht