zaterdag 22 juli 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Oppruimen
Column
Gepubliceerd: 2016-03-16
door: hanneke gunsing








‘Ik heb mijn kamer opgepruimd’, zei mijn tweetalige achterneefje tegen zijn Franstalige moeder.
Zijn vader is mijn Grote Neef, die al wel 50 jaar in
Brussel woont.
Ze spreken met hen drieën twee talen.
Het was een schattig jongetje – nu een lieve meneer met eigen gezin- en altijd informeerde hij met: ‘Aalekzzanderr, oe is et met em? ‘ naar mijn zoon.

Zijn grootmoeder -mijn tante- bewoonde een schattig huisje in een Jordaan-hofje.
Overal was iets te zien: ze hield van decoreren.
Ze vond overal van alles en overal wat van; dat ook.
Toen haar schoondochter eens iets opmerkte over de volheid in dat huisje, probeerde mijn tante iets op
te pruimen.
Na lang aarzelen, pakte ze een klein prulletje.
……. En zette het maar weer terug.

Als iemand mijn huis binnenkomt, komt er altijd commentaar mee.
Ik lijk op mijn tante, namelijk: veel is mij dierbaar en maakt mij blij.
Kunst, boeken, vlinders, mooie kaarten, lezende engeltjes en vooral: veel ervan.
Men vraagt wel eens fijntjes ‘of er nog iets bij kan’, maar ik heb een magische schoonlepel waarmee ik altijd wel weer ergens een plekje weet te creëren.
En ik kan handig stapelen.
Een ander moet vooral niets willen pakken, want dan valt er iets om.

Dat commentaar houdt me bezig en dan sta ik -net als mijn tante- in mijn huis en haal iets weg om het vervolgens …………. moedeloos terug te zetten.
Ik denk wel eens dat ik een Zen-huis wil, zoals mijn buurvrouw heeft .
Ik heb het maar opgegeven, ik Kán Het Niet!
Ik geniet zo van zoveel dingen en diezelfde dingen herinneren mij aan mooie momenten.
Die zie ik erbij.

Verzamelen zit in de familie van moederskant.
Als we iets leuk vinden, dan willen we er ook alles
van hebben.
Zo woonde ik jarenlang samen met man, kind en olifanten in allerlei vormen.
Ook Zoon heeft nu zijn eigen verzameling in zijn eigen huis: miniatuur-tractoren.
Ik stond aan zijn wieg en de wieg van díe verzameling.
Mijn kudde olifanten is inmiddels bijna uitgestorven en nu val ik op vlinders.

Mijn spulzaamheid heeft ‘een Geschiedenis’:
Mijn moeder was huishoudster-met-kind .
Dus hadden we alleen een slaapkamer met
wat spulletjes.
Laatst kwam een vriend handenwrijvend binnen en zei: ‘Wat een heerlijk huis om leeg te halen!’
Hij werkt bij Emmaus ….
en krijgt de hoofdprijs voor geruststellendste opmerking.
Mijn Zoon heeft het adres.
Voor later.

hanneke


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht