woensdag 19 december 2018
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Lucifer
Column
Gepubliceerd: 2017-12-08
door: Dik Binnendijk








Ineens voel ik wat langs mijn benen strijken. Het is op één van die warme dagen half oktober dit jaar. Ik zit in m’n korte broek achter mijn computer. Ik kijk naar beneden. “Lucifer! Dat is een tijd geleden.En wat ben je vriendelijk vandaag.” Mijn slaapkamerraam staat open. Daar is hij vast door naar binnengekomen.

Lucifer, de eigenzinnige, zwarte kater van Léon, loopt meestal buiten op straat. Zo’n acht jaar geleden is hij voor het eerst opgedoken in de afgesloten binnenplaats tussen Bergstraat, Waterpoort, Lange Koestraat en Willemstraat. Niemand weet van wie die kater is en hoe hij daar komt. Zielig, je kan zo’n poes toch niet laten verhongeren. Dus de buurkinderen van een paar huizen verder hebben hem te eten gegeven. Na een paar dagen is de kater weer verdwenen en duikt na een week weer regelmatig op. En natuurlijk is hij het meest te vinden voor het raam waar hij eten krijgt.“Miauw…. Miauw!”Een enkele keer kun je Lucifer aanhalen, maar vaak heeft hij er geen zin in.

Zelf heb ik ontdekt waar die zwarte kater vandaan komt. Léon is zijn baasje; hij woont op een kamer in de Willemstraat. Vanuit zijn kamerraam kan Lucifer de dakgoot in. Hij klimt het dak op en daalt aan de andere kant weer af. Dan springt hij van het dak op een schutting op één hoog. Via die schutting komt Lucifer op het platte dak van mijn buren en dat van mij. Route 1 is: Lucifer springt op de balkonmuur van mijn buurvrouw Marga en loopt over de betonnen balkonrand naar de buren richting de Waterpoort. Via de schutting tussen hun tuinen komt hij op de grond. Route 2 gaat via mijn platte dak. Lucifer springt op de schutting die mijn tuin van die van Marga scheidt. Zo komt hij eerder op tuinniveau. Bij elke sprong die Lucifer maakt hoor je altijd één‘miauw’, vergelijkbaar eenahhhh-kreun van tennissers als ze de bal een mep geven.

Sinds Léon in het huis intern verhuisd is, komt Lucifer nog maar een enkele keer bij ons achter buurten. Bovendien is hij nu acht jaar oud en misschien wel minder lenig geworden. Zijn diepzwarte kleur is verdwenen; over het zwart zit nu een rode gloed. Een groot voordeel is wel dat hij minder in mijn tuin zit te schijten. Regelmatig gaat Léon met Lucifer een ommetje maken. Op zich is het grappig om te zien dat Lucifer dan vlak bij hem in de buurt blijft, totdat hij er genoeg van heeft.

Als ik op het idee kom van deze column, wil ik Lucifer ook op de foto hebben. Maar nu ik dat van plan ben, zie ik hem nergens. Of omgekeerd: als ik hem zie, heb ik weer geen camera of mobieltje bij me. Het lukt me eindelijk om een foto te nemen. Lucifer zit tegenwoordig regelmatig voor het raam van een paar huizen in de Varkenmarkt te bedel miauwen. Blijkbaar krijgt hij daar ook te eten en laten ze hem binnen. Ik kan slechts één foto maken. Dan gaat het raam open en loopt Lucifer vlug naar binnen. “Nou bedankt, hoor!”

Dus mijn opmerking net van “Lucifer! Dat is een tijd geleden” is helemaal niet zo gek. Ik kijk nog eens goed. Maar dat is Lucifer niet, die kopjes geeft! Het een jonge zwarte kat met een wit befje en een rood bandje om zijn nek. Toevallig heb ik deze kat een paar dagen geleden gezien, toen we met een klein clubje onkruid aan het wieden waren in de openbare Binnentuin (tussen Willemstraat, Bergstraat, Waterstraat en Dirck van Zuylenstraat). Hoe komt dit beest nu bij me binnen? Wordt vervolgd.

Dik Binnendijk


Lucifer
Lucifer(foto: Dik Binnendijk)


Stuur dit bericht door!

Telefoonboek naar mijn kop
PANN: expressiegroep en huwelijksceremonie
De invalquizmaster
Een bed in Hellendoorn
Keuzegids, Boulevard, Bob en Saïda
Ouderwetse witte glibber
Gate 7
Lombok 2: jatten en kraken
Lombok 1
Kanaalweg met snufje Parijs
Krelis
Trekvogels en Schiphol in zee
Voetbalgeleuter
Radiocursus geven in Tirana 3: Het Naspel
Radiocursus geven in Tirana 2: Interviews beluisteren in ‘t Albanees
Radiocursus geven in Tirana 1: Het voorspel
Beffie heet Poes
800 km wandelen
Worstmakerij
Cultuurbarbaar
De stortbak
De toiletpot
De rollende gek
Vreemd Volk
Dag Westerkerkklokgebeier
Beffie
Lucifer
Walmen
Van veevoer tot frikandel en kippe(n)poot
De buurtpakjesaanpakker
Plattebuikenbiologen
Vlijtige liesjes
Biospekt
Driedeling donkerblauw
Bontjassen
De engerd
Merakels
Wachten, wachten en nog eens wachten
Mieke’s of Miekes auto?
De begrafenis
Incognito
Nationaal Zorg Fonds, Ziekenzorg en opoe
Ei à la Hennie
Domroep
Spuitende fontein(en) bij Park Paardenveld
Hildebrandstaete of op zoek naar Ron
Paterson en de poedel
Rode pumps
Lekker Dier? Lekkere Boer?
Naamgenoot
Dag RASA
Dubbelglas (deel 2)
Dubbelglas (deel 1)
Het ijs breken
Duizend exen
Giovanni en de levende bezems
O.Z.E.B.I. met de benen wijd
Trans II
De fruitvlieg en de Sparta
Corpsbal
Fortepiano: oma van de moderne vleugel
Prins Claus
Twijfel
Geertekerk
Zondagshalfuur
Herinneringen aan Corry Brokken (1932-2016)
Op kamers
Sloepenrace
Jappenkamp
Marktzicht
Anton en de kus
De laatste veren van V&D
Dag Konsertzender Utrecht
Mijn Woo-pas
Vreemde eend
Kontakt
Treincontacten
Kraken met oliebollen
Penningen meester?
Buurtsint
Hoerendrempels
Zwemmen of niet

© 2007-2012 AllesoverUtrecht