zondag 19 november 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Paterson en de poedel
Column
Gepubliceerd: 2017-03-03
door: Dik Binnendijk








De film Paterson van Jim Jarmusch heb ik tweemaal gezien: eind januari al op het Rotterdams filmfestival en afgelopen zaterdagavond. Een pracht film over de dichtende buschauffeur Paterson, zijn vrouw Laura, hun Engelse bulldog Marvin en het Amerikaanse stadje Paterson (New Jersey). De Volkskrant gaf vijf sterren voor deze ‘schoonheid van een onopvallend bestaan.’ Een aanrader!

De film beschrijft een week uit het leven van de buschauffeur. Hij wordt elke dag kwart over zes wakker en staat op. Laura blijft nog in bed. Hij ontbijt alleen, gaat door de tuin naar de weg, slaat rechtsaf en loopt naar het busstation. In de bus schrijft hij - voordat hij op pad gaat - een gedicht in z’n notitieboekje. Na zijn werk keert hij naar huis. Laura heeft het avondeten gemaakt. Ze vertelt over haar schilderwerk die dag in huis of dat ze cupcakes wil bakken of dat ze graag een gitaar wil hebben om zich te begeleiden als countryzangeres. Paterson reageert altijd kalm en positief. ’s Avonds laat hij de hond uit, linksaf naar het stadscentrum. Hij stopt bij zijn vaste kroeg en bindt Marvin buiten ‘vast’ aan de regenpijp. Binnen drinkt hij altijd een pul bier en loopt dan weer met Marvin naar huis.

Bij een scène uit Paterson moest ik aan Fikkiedenken, de zwartharige poedel van opoe. Fikkie had een andere naam, maar die ben ik vergeten. Opoe was mijn hospita. Vanaf de zomer ‘69 tot haar dood heb ik zeven jaar bij haar gewoond in het bovenhuis (Bellamystraat 11 bis). Fikkies uitlaatloopje was een vastrondje met de klok mee: in het gras langs de Weerdsingel Oostzijde naar de Noorderbrug via de graskant van de Asch van Wijckskade naar de Hopakkerbrug, Weerdsingel Oostzijde en weer terug naar de Bellamystraat. Toen opoe slechter ter been werd, ben ik vaak ’s morgens en ‘s avonds met Fikkie dat rondje gaan lopen. Als we een stukje over de straat moesten, deed ik hem aan de hondenriem.

Ons rituele loopje was vergelijkbaar met dat van Paterson en Marvin. In de film gaat Laura op zaterdag haar zelfgemaakte cupcakes verkopen op de markt. Paterson moet Marvin daarom ook overdag uitlaten. Hij slaat gewoontegetrouw nu rechtsaf richting het busstation. De bulldog wil absoluut de andere kant op naar het centrum. Het lukt Paterson niet om de hond mee te trekken en daarom loopt hij maar achter Marvin aan. Nu weer terug naar Fikkie. Twee of driemaal per jaar moest de poedel naar de hondentrimster. Een stukje liep hij dan los in gras langs de singel. Om de Noorderbrug over te gaan deed ik hem altijd aan de riem. Tot zover was het een normaal ritueel. Maar als ik met hem naar de trimster moest, gingen we de brug niet over maar liep ik met hem de Kievitstraat in. Fikkie had dat onmiddellijk door en stribbelde de hele weg naar de trimster tegen. Dat was sjorren!

De terugweg met de kaalgeschoren Fikkie was ook geen pretje. Hij rilde de hele tijd, reageerde heel schichtig op van alles en nog wat en liep continu dicht tegen me aan. Het liefst zou hij tussen mijn benen zijn weggekropen. Thuisgekomen rende hij de trap op en dook meteen onder het dressoir bij opoe. Als je je hand richting Fikkie stak, begon hij te grommen. En als je die hand niet snel wegtrok, beet hij. Na een paar uur kwam hij vanzelf weer onder het dressoir vandaan. De volgende ochtend kon je met hem weer het vertrouwde rondje langs de singel lopen: alsof er niets gebeurd was.

Dik Binnendijk

Rode pumps
Graskant langs Weerdsingel Oostzijde (foto: Dik Binnendijk)


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht