vrijdag 15 december 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Incognito
Column
Gepubliceerd: 2017-05-25
door: Dik Binnendijk








Incognito

In De Utrechtse Internet Courant (DUIC) stond eind april een verhaal over de Ierse pub ‘Mick O’Connells’ (Jansdam 3). De pub bestaat sinds 1996 en heeft een bar van tien meter, een van de langste van Utrecht. Op deze plek stond in 1975 onder meer Incognito, een homokroeg met een swingvloertje. Incognito of de opvolger van deze kroeg is afgebrand. Het duurde vrij lang voordat deze plek opnieuw bebouwd was.

In 1975 woonde ik met mijn huisgenoot Ton in de Bellamystraat bij opoe, onze hospita. Ton studeerde rechten. Ik kookte bijna altijd voor hem op voorwaarde dat ik dan de hoofdgebruiker van onze keuken zou zijn. Zo werd ik zijn privé kok. Hij hielp wel met het afwassen. Ton was hetero; ik homo maar ik was nog niet uit de kast ondanks dat ik al 26 was. Wel vond ik alles wat met homomannen te maken had spannend.

Pieter was een vriend van Ton. Hij was heel open over zijn homoseksualiteit. Pieter werkte als barman in Incognito en nodigde ons uit om eens langs te komen. Dat deden we. We zaten aan de bar, spraken met Pieter en keken om ons heen. Een aantal jongens waren met elkaar aan het dansen. Uit die groep dansers kwam een jongen tussen Ton en mij in staan. Hij bestelde twee pils en begon met me te praten. Hij bracht de pils terug naar z’n dansvrienden, maar al vrij snel kwam hij weer bij mij staan. Waar we het verder over hadden: geen idee. Hij heette Theo, was achttien en verpleegkundige in opleiding. Het bleef bij praten.

De dagen daarna had ik het alleen maar over Theo. Mij viel het niet op maar Ton zei na de zoveelste keer: “Hou toch eens op over die Theo. Hij was strontlazerus. Had je dat niet door?” Ik had er niets van gemerkt. “Volgens mij ben je gewoon verliefd op die Theo!” Ik ontkende natuurlijk in alle toonaarden, maar Ton had gelijk.

Een week later ging ik alleen naar Incognito. Geen Theo maar wel barman Pieter: “Dan zal hij in het COC zijn.” Ik wist waar COC-kelder aan de Oudegracht was. Toen was dat nog aan de even zijde. Ik moest en zou Theo zien. Bij de kelderingang stond Michiel als portier/gastheer. Ik kende hem, want hij was net als ik biologiestudent. Michiel verwelkomde mij met: “Goh, ben je ook van de grote wereld?” Zo onzeker als ik was, kon ik hem toen wel in elkaar timmeren. Toch maar niet gedaan.

Theo was inderdaad op de dansvloer. Hij schrok zich rot toen hij me zag. Weer zo’n kerel die achter hem aan zat. We zijn toch bevriend geraakt. Theo wilde wel die vriendschap maar geen seks; dat deed hij met een ander of anderen. Ik wilde natuurlijk wel z’n liefde en ook seks met hem hebben. Dat bleef een illusie. We zijn zo’n twee jaar bevriend geweest en dat was niet altijd gemakkelijk. Desondanks heb ik Theo altijd mijn eerste vriendje genoemd. Hij is op een gegeven moment naar Amsterdam verhuisd.

Jaren later toen ik radioprogrammamaker in Hilversum was, kreeg ik een kaartje van hem. Hij had een documentaire van me gehoord en vond deze mooi. Ik stuurde een kaartje terug om hem voor het compliment te bedanken. Daar is het bij gebleven en dat vind ik prima. Maar mijn aarzelende coming-out is dus begonnen met Theo in Incognito, op de plek waar nu al jaren onder andere Guinness, Murphy’s en Kilkenny wordt geschonken.

Dik Binnendijk

incognito

‘Mick O’Connells’, Jansdam 3 (foto: Dik Binnendijk)


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht