zaterdag 18 november 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Nationaal Zorg Fonds, Ziekenzorg en opoe
Column
Gepubliceerd: 2017-05-16
door: Dik Binnendijk








Mijn buurvrouw Corrie van drie huizen verderop heeft onlangs haar affiche ‘Op naar een Nationaal Zorg Fonds’ op een hoog gehangen. Tijden lang hing het voor het raam op straathoogte, maar moest wijken voor andere affiches. Zowel de SP als omroep Max zijn belangrijke drijvende krachten achter dit initiatief. Een beetje spottend wordt gezegd dat ze terug willen naar de romantiek van het ziekenfonds van vroeger. Als ik de naam Nationaal Zorg Fonds zie, moet ik zo nu en dan denken aan het ziekenfonds Ziekenzorg in Utrecht. En ook aan opoe, mijn vroegere hospita in de Bellamystraat. Ziekenzorg was gevestigd op de Catharijnesingel bij het Moreelsepark. Dit ziekenfonds had ook een apotheek voor hun eigen patiënten. Ik heb regelmatig voor opoe daar haar medicijnen gehaald.

Toen ik in 1969 bij opoe kwam wonen, inde ze elke maand haar AOW via een cheque op het Postkantoor op het Neude. Haar lievelingskleinzoon wist wanneer opoe weer geld in huis had. Hij had continu geldgebrek en het lukte hem altijd om weer wat van opoe toegestopt te krijgen. “Ach neem maar mee, jochie!” In die dagen kwamen melkboer, eierboer, groente- en aardappelboer langs de deur. Elke maand kwam er ook iemand de huishuur ophalen en iemand voor het dooien fonds en de man van Ziekenzorg. Ik geloof zelfs dat er ook geld werd opgehaald voor gas en licht, maar ik kan me vergissen. Had opoe geen geld dan kwam dat de volgende keer wel. Als het bedrag teveel opliep, moest ze betalen. Dan kon een ander wel even op z’n centen wachten.

Op een gegeven moment werden de cheques afgeschaft. De gepensioneerden konden hun maandelijkse AOW alleen nog maar gestort krijgen op een girorekening. Omdat opoe absoluut niet wist hoe dat moest, heb ik er één voor haar aangevraagd. Ik deed dat wel in overleg met haar zoon. Deze girorekening heb ik tot haar dood in 1976 ook beheerd. Opoe moest wel zelf handtekeningen zetten. Ik heb ervoor gezorgd dat voortaan alle vaste lasten automatisch werden afgeschreven. Maar tot mijn grote schrik hoorde ik bij Ziekenzorg dat opoe al een halfjaar was uitgeschreven. Een dure particuliere zorgverzekering was nog de enige mogelijkheid, maar die kon ze absoluut niet betalen.

Bij Ziekenzorg heb ik toen gepraat als Brugman om haar weer in het ziekenfonds te krijgen. Het bleek dat ze een betalingsachterstand had van minstens een half jaar. Een geluk dat ze in dat jaar niet ziek is geworden. Ik kon aantonen dat opoe voortaan automatisch zou gaan betalen en dat ik die girorekening beheerde. Nou, ze wilden haar wel weer ‘terugnemen’ als ze ook haar opgelopen schuld in maandelijkse termijnen zou betalen. En dat is gelukt. Natuurlijk zorgde ik ervoor dat opoe voldoende huishoudgeld kreeg. Helaas voor lievelingskleinzoon bleef er niet zoveel geld meer over.

De tijden zijn totaal veranderd, maar ik vraag me soms af of een Nationaal Zorg Fonds op dezelfde manier op de schulden van opoe gereageerd zou hebben als Ziekenzorg toen. Zoals bij zoveel instanties zul je alle problemen nu wel digitaal moeten afhandelen. Jammer alleen dat consumentenprogramma’s als Radar of Kassa vaak moeten worden ingeschakeld om tot een bevredigende oplossing te komen.

Dik Binnendijk

nationaal zorgfonds achter raam
Het Nationaal Zorg Fonds affiche (foto: Dik Binnendijk)


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht